Kiedy rezygnacja z gruntu faktycznie działa Najczęstszy przypadek to malowanie ściany wewnętrznej farbą akrylową na gładkim, zagruntowanym fabrycznie tynku gipsowym. Podłoże jest jednorodne, o stałej nasiąkliwości, a sam produkt zawiera w składzie spoiwo i dodatki poprawiające przyczepność. Drugi przypadek to renowacja starej powłoki tą samą farbą — nie ma sensu wprowadzać dodatkowej warstwy, jeśli stara powłoka trzyma się mocno i została umyta oraz odtłuszczona. W obu sytuacjach gruntowanie to strata czasu, pieniędzy i jeden dodatkowy dzień przestoju. Najczęstsze błędy pojawiają się przy improwizacji. Ktoś rozcieńcza grunt „na wyczucie", nakłada go wałkiem za grubo i po godzinie maluje — farba się wałkuje i odchodzi płatami. Inny pomija czyszczenie ściany z kurzu, a potem dziwi się, że powłoka schodzi razem z taśmą malarską.